ایول داریم ما

عزيزا كاسه چشمم سرايت
ميانه هر دوچشمم جاى پايت
از آن ترسم كه غافل پا نهى تو
نشيند خار مژگانم به پايت
زدست ديده و دل هر دو فرياد
كه هر چه ديده بيند دل كند ياد
بسازم خنجرى نيشش ز فولاد
زنم بر ديده تا دل گردد آزاد
نسيمى كز بن آن كا كل آيو
مرا خوش تر زبوى سنبل آيو
چو شو گيرم خيالش را در آغوش
سحر از بسترم بوى گل آيو
تو كه نوشم نه اى نيشم چرايى
تو كه يارم نه اى پيشم چرايى
تو كه مرهم نه اى بر داغ ريشم
نمك پاشه دل ريشم چرايى
دلى ديرم خريدار محبت
كز او گرم است بازار محبت
لباسى دوختم بر قامت دل
زپود محنت و تار محبت
دلى ديرم چو مرغ پا شكسته
چو كشتى بر لب دريا نشسته
همه گويند طاهر تار بنواز
صدا چون ميدهد تار گسسته
چه خوش بى مهربونى هر دو سر بى
كه يك سر مهربونى درد سر بى
اگر مجنون دل شوريده يى داشت
دل ليلى از آن شوريده تر بى

( ديوان بابا طاهر )

صفحه اصلی

آرشیو وبلاگ

ایمیل

طراح قالب